به گزارش پرنا به نقل از فصل اقتصاد،جایگاه روابط عمومی‌ها آن نیست که سالی یک بار بر زبان و قلم بیاید و سپس به دست فراموشی یا مسامحه سپرده شود. بیست و هفتم اردیبهشت فقط بهانۀ خوبی برای یادآوری است؛ یادآوری اینکه روابط عمومی‌ها دیگر پوشانندۀ خطاها، توجیه‌گر ناکارآمدی‌ها و مجیزگوی مدیران بالادستی خود نیستند؛ یک نهاد حداقلی برای پر کردن اوقات فراغت کارکنان و یا شنیدن حرفهای مخاطبان هم نیستند؛ روابط عمومی‌ها حالا یک ابزار تحلیل و شناخت برای مدیرانند و یک مرجع اطلاعات برای مخاطبان اند.

انعکاس واقعیت ها

این روزها روابط عمومی‌ها با انعکاس واقعیت های برون‌سازمانی به مدیران، یکی از بازوهای تصمیم‌سازی و

سیاست‌گذاری سازمانها به شمار می‌روند و اگر به کمتر از این اکتفا کنند، باخته‌اند .

این روابط عمومی‌ها هستند که می‌توانند با انعکاس به‌موقع و دقیق شایعات و نگرانی‌ها،

موجب تصمیم‌های به‌هنگام مدیران و سیاستگذاران شوند .

در جایی مانند بازار سرمایه، نقش روابط عمومی‌ها پررنگتر است. نشانه‌اش اینکه مردم صدای کارشناس روابط عمومی

بورس تهران را می‌شناسند و گوش ها برای شنیدن صدای او تیز می‌شود .

روابط عمومی‌های بازار سرمایه با تغییر آنی نگاه مخاطبان پرشمار، می‌توانند بر کنش و در نتیجه سود و

زیاد آنها تأثیر بگذارند و چه بسا مخاطراتی را از سرمایۀ مردم دور کنند .

روابط عمومی‌های بازار سرمایه می‌توانند بر طبل رونق بازار بکوبند یا در مواقعی طوفان بازار را به ساحل آرامش رهنمون سازند .

این، همکاران روابط عمومی‌اند که می‌توانند از انتشار شایعه‌ای جلوگیری کنند؛ یا به آن دامن بزنند.

می‌توانند چراغ امید را در دل مخاطبان بازار و صاحبان سرمایه روشن یا خاموش کنند و می‌توانند به دانش و

سواد عمومی جامعه از بازار سرمایه بیفزایند .

با این حال، انتظار از روابط عمومی‌های بازار سرمایه از این هم فراتر است. روابط عمومی‌های بازار سرمایه

باید بر ارتباط مؤثر خود با سهامداران بیفزایند و به همگانی‌سازی ادبیات بورس و افزایش فرهنگ سهامداری در جامعه دامن بزنند .

تاثیر مثبت و منفی عملکرد روابط عمومی‌ها در بازار سرمایه، شاید بیش از هر سازمان دیگر، به «ثانیه»‌ها وابسته باشد .